Το αγόρι που τρέλανε την επιστημονική κοινότητα: Έχει την ικανότητα να βλέπει στο απόλυτο… σκοτάδι με μάτια που λάμπουν!

Το αγόρι που τρέλανε την επιστημονική κοινότητα: Έχει την ικανότητα να βλέπει στο απόλυτο… σκοτάδι με μάτια που λάμπουν!

Οι γιατροί έχουν μελετήσει την καταπληκτική όραση του Nong Youhui από τότε που ο πατέρας του τον πήγε στο νοσοκομείο στο Dahua,στην νότια Κίνα,επειδή ανησυχούσε για τα έντονα γαλανά μάτια του.

Ο μπαμπάς Ling δήλωσε: «Μου είπαν ότι όσο μεγαλώνει τα μάτια του θα σταματήσουν να λαμπηρίζουν και θα αρχίσουν να γίνονται μαύρα, όπως στους περισσότερους Κινέζους, αλλά ποτέ δεν έγινε αυτό.”

Ιατρικές εξετάσεις που πραγματοποιούνται στο απόλυτο σκοτάδι δείχνουν τον Youhui να μπορεί να διαβάσει τέλεια χωρίς φως και βλέπει τόσο καθαρά όσο οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Θα μπορούσε ο Nong Youhui να είναι ένα υβριδιό ή ένα Starchild; Μια νέα αναπτυσσόμενη γενιά απο προικισμένα παιδιά ξεφυτρώνουν σε όλον τον πλανήτη μας,λες και το ανθρώπινο είδος εξελίσσεται, ή ενδεχομένως, Εξωγήινη επισκέπτες μας βοήθησαν στην σταδιακή βελτίωση του DNA μας;

Όπως πάντα εσείς αποφασίζετε.

Η ΣΑΛΠΙΓΓΑ ΘΑΝΑΤΟΥ του Γ. Γκιόλβα. υποηχητικά κύματα χαμηλής συχνότητας,

Κανείς δεν θα πίστευε ότι ο τρόπος που γκρεμίστηκαν τα φοβερά τείχη της Ιεριχούς θα μπορούσε να βρει σήμερα εφαρμογή. Και όμως ο Έλληνας ερευνητής Γ. Γκιόλβας · ο εφευρέτης του «Άρτεμις» · ισχυρίζεται ότι ένα τέτοιο τρομερό υπερόπλο έχει ήδη κατασκευαστεί με δικά του σχέδια!

Μπορεί να κάνει σκόνη μια πόλη σε τρία λεπτά με την ακτινοβολία του, της οποίας τα αποτελέσματα δοκίμαζαν πριν λίγα χρόνια · σε ήπια βέβαια μορφή ·
Εφευρέτης του πασίγνωστου «Άρτεμις», πειραματίζεται με τη σύντηξη του ατομικού πυρήνα και μάλιστα στην Ελλάδα…

Φιλο­δοξεί να λύσει το ενεργειακό πρόβλημα με όντως ρεαλιστικές και – γιατί όχι; – εφαρμόσιμες ι­δέες. Αυτά και πολλά άλλα ήταν όσα μας είχε πει τότε, συν την εντυπωσιακή δήλωση του ότι σχετίζεται με την μυστήρια «ο­μάδα Ε» και τα υπερόπλα της… Αυτή τη φορά επανέρχεται και μας περιγράφει μια άλλη του -πράγματι εντυπωσιακή – εφεύ­ρεση. Ο κ. Γκιόλβας ονομάζει αυτή του την ανακάλυψη «Σάλπιγγα του θανάτου»εμπνεόμε­νος από τις βιβλικές σάλπιγγες που αναφέρεται ότι γκρέμισαν τα απόρθητα τείχη της Ιεριχούς!

Πιστεύει μάλιστα ότι και εκείνες λειτούργησαν με βάση την ίδια αρχή της εκμετάλλευσης των υποήχων, αλλά αφήνει για μια άλ­λη φορά την εξήγηση, της ύπαρ­ξης τότε τέτοιας εξελιγμένης τε­χνολογίας…
Το σημαντικό δεν είναι πλέον να πιστέψουμε ή όχι την δυ­νατότητα κατασκευής ενός τέ­τοιου υπερόπλου.
Είναι ότι κά­ποιοι, σύμφωνα με τον κ. Γκιόλ­βα, το έχουν ήδη κατασκευάσει και μάλιστα επειδή το ελληνικό κράτος – για οποιουσδήποτε λόγους – αδιαφόρησε!

Δεν νομίζουμε ότι θα υπάρξει κάποιος, που τουλάχιστον δεν θα προβληματιστεί από τα όσα ακολουθούν παρακάτω. Πιστεύ­ουμε μάλιστα ότι αυτός ο προ­βληματισμός θα ενισχυθεί, όταν διαβαστούν τα περί των γνω­στών προβλημάτων που αντιμε­τώπιζαν πριν λίγα χρόνια οι τηλε­φωνήτριες του ΟΤΕ, προβλήμα­τα τα οποία ο κ. Γκιόλβας ισχυρί­ζεται ότι αυτός έλυσε, στηριζό­μενος στην ίδια αρχή! Αλλά ας αφήσουμε τον ίδιο να μας πει πώς έχουν τα πράγματα:

Το 1970 εργαζόμουν οτο εργαστήριο, πάνω σε έ­να εξαιρετικά ενδιαφέρον αντι­κείμενο: στο πρόγραμμα GG-4, της φωτοδέσμης πλάσματος. Εν τούτοις, κάποιες παράξενες συ­μπτώσεις με έκαναν να διακόψω για λίγο και να στραφώ σε κάτι εξ ίσου ενδιαφέρον επιστημονι­κά, αλλά – μπορώ να πω – συ­ναρπαστικότερο εφ’ όσον τα α­ποτελέσματα του προβλέπονταν άμεσα…

Παρατηρούσα ότι στον συγκε­κριμένο χώρο του εργαστηρίου είχα αρχίσει να αισθάνομαι σω­ματικά άσχημα, δηλαδή ζαλά­δες, πόνους στο στομάχι, ναυτία κλπ. Αυτό συνεχιζόταν επί μήνα και πλέον. Στην αρχή το απέδω­σα σε τυχόν οργανικά αίτια, ώ­σπου μια μέρα παρατήρησα ρωγμές και πτώση σοβάδων στο κτίριο του εργαστηρίου! Σαν α­πό διαίσθηση συνδύασα τα δύο συμβάντα και έτσι αποφάσισα να ερευνήσω το θέμα.

Υποπτευόμουν ότι κάτι έπρεπε να συμ­βαίνει μέσα στο εργαστήριο από κάποια άγνωστη ακτινοβολία. Συνέπεσε τότε να διαβάσω στη Βίβλο το σχετικό εδάφιο για τις περίφημες Σάλπιγγες που κατέστρεψαν τα ονομαστά τείχη της Ιεριχούς, πάχους επτά μέτρων(!) (Ωσηέ 6-20), εισέβαλαν οι Ισραηλίτες στην πόλη, την κα­τέλαβαν και κατέσφαξαν τους Φιλισταίους (Κρήτες).

Άλλη φορά θα αναπτύξω ποι­ος και πώς – κατά τη γνώμη μου – κατασκεύασε και παρέδωσε στους Ισραηλίτες τις Σάλπιγγες που παρήγαγαν τους καταστρε­πτικούς υποήχους. Γιατί περί αυτού πρόκειται!
Την επόμενη μέρα σταμάτησα τις εργασίες του προγράμματος GG-4 και ασχολήθηκα πλέον με το σοβαρό θέμα εντοπισμού του φαινομένου της περίεργης αδια­θεσίας μου και των ρωγμών στο κτίριο του εργαστηρίου. Πρέπει να σημειώσω ότι στο εργαστή­ριο υπάρχουν πάνω από 60 ηλεκτρικά-ηλεκτρονικά μηχανήματα και όργανα, τα οποία λειτουρ­γούν και μάλιστα πολλές φορές όλα μαζί.

Τηλεφώνησα σ’ ένα φίλο μου στην Αμερική, ο οποίος εργάζε­ται στην ΝΑΣΑ και του ζήτησα μια συσκευή μετρήσεως των Decibel των ήχων. Όταν σε λί­γες μέρες μου την έστειλε και έβαλα σε λειτουργία όλες τις συσκευές και τα ηλεκτρονικά όργανα του εργαστηρίου με­τρώντας τα Decibel των ήχων, διεπίστωσα με μεγάλη μου α­πογοήτευση ότι από τέτοιας α­πόψεως δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα, που να δικαιολογεί τα φαινόμενα που παρουσίαζα νταν μέσα στο εργαστήριο.
Απογοητεύτηκα, αλλά δεν το έβαλα κάτω. Η διαίσθηση μου μου έλεγε να προχωρήσω. Συνέχισα τις έρευνες για το θέμα και μετά από πολλές σκέψεις και με­λέτες διερωτήθηκα μήπως πρό­κειται για υπόηχους. Πώς όμως να τους ανιχνεύσω, δεδομένου ότι κανείς μέχρι τότε επιστήμο­νας δεν είχε ασχοληθεί σε βά­θος με αυτούς και δεν υπήρχε πουθενά στον κόσμο σχετική ε­πιστημονική μελέτη, ούτε είχε εκδοθεί κάποιο βιβλίο για το θέ­μα;

Αφού επιβάλονταν οπωσδήπο­τε να λύσω το πρόβλημα – είμαι πολύ πείσμων σε τέτοιες περι­πτώσεις – αποφάσισα να κατα­σκευάσω εγώ το κατάλληλο ηλε­κτρονικό όργανο που θα με­τρούσε την ακτινοβολία των υποήχων, για να διαπιστώσω αν από αυτούς προέρχεται το φαι­νόμενο των ρωγμών, της αδια­θεσίας μου κτλ.
Αποσυναρμολόγησα λοιπόν την συσκευή που μου έστειλε ο φίλος από τη ΝΑ8Α, την μελέτη­σα λεπτομερώς και βάσει αυτής κατασκεύασα τον δικό μου εντοπιστή υποήχων πλέον.

Αμέσως εντόπι­σα το σημείο που παρήγαγε τα υποηχητικά κύματα χαμηλής συ­χνότητας, τα οποία ανέπτυσαν ι­σχύ 1250 Λ/ΑΤΤ και εξέπεμπαν ακτινοβολία συχνότητας κάτω των 4,3 ΗΕRΤΖ.
Ήταν λοιπόν επόμενο με τέ­τοια ακτινοβολία να μου δημι­ουργούνται οι σωματικές διατα­ραχές και να ραγίζουν οι τοίχοι. Μοιάζει πίστευτο, αλλά αν δεν ανεκάλυπτα εγκαίρως το φαινό­μενο αυτό, υπήρχε περίπτωση να θαφτώ κάτω από τα ερείπια του εργαστηρίου, δεδομένου ότι οι υπόηχοι παράγουν “σκληρές” παλμικές δονήσεις στην ατμό­σφαιρα και διασπούν τα μόρια της ύλης και κυρίως το σκυρό­δεμα που είναι χτισμένα τα κτί­ρια. Επιπλέον καθώς επιδρούν στον εγκέφαλο μέσω των παλμικών δονήσεων και των πιέσεων της ατμόσφαιρας, προκαλούν τραύμα στο νευρικό σύστημα, ναυτία, κοκκίνισμα του δέρμα­τος, ισχυρούς πονοκεφάλους και γενικά σωματική κατάπτωση. Αυτά τα φαινόμενα υφίσταντο άλλωστε επί χρόνια από την συ­γκεκριμένη αιτία οι εργαζόμενοι του ΟΤΕ! Επίσης, όπως κατέλη­ξαν οι σύγχρονες πλέον έρευ­νες, οι γυναίκες που εκτίθενται στην ακτινοβολία αυτή προσβά-λονται πλήρως από στείρωση. Τέλος, λίγο ισχυρότερη τέτοια ακτινοβολία επιφέρει τον θάνα­το!

Οταν κατάλαβα ότι ήξερα αρκετά για τη φύση των υ­ποήχων, αποφάσισα να εκμεταλ­λευτώ τις ιδιότητες τους και να θέσω τα αποτελέσματα των με­λετών μου στη διάθεση της Ελλάδας. Ύστερα από επιστα­μένα και εκτεταμένα πειράματα πάνω στο θέμα και τις μελέτες εκμετάλευοης της ακτινοβολίας αυτής, εκπόνησα σχέδια και περιγραφές, τα κατέθεσα στο αρ­μόδιο Υπουργείο στις 20/11/70 και έλαβα το υπ’ αριθμόν 41297 δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.
Πριν ό­μως πάρω το δίπλωμα, τα σχέ­δια και η μελέτη γενικά εξετά­στηκαν από ειδική επιτροπή του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ό­πως ορίζει ο νόμος.
Αυτό συμ­βαίνει πάντα όταν οι εφευρέσεις αφορούν την Εθνική Άμυνα της χώρας. Αν διαπιστωθεί κάποιο ενδιαφέρον δεσμεύονται από το Υπουργείο Αμυνας, ως άκρως α­πόρρητες για να χρησιμοποιη­θούν από το στρατό.

Προς μεγάλη μου όμως έκ­πληξη, η ειδική αυτή επιτροπή έ­δωσε τη συγκατάθεση στο Υπουργείο να μου δώσει ελεύ­θερα το δίπλωμα ευρεσιτεχνείας, παρόλο που διαπίστωσαν ότι εγώ, για λόγους ασφαλείας του απορρήτου των σχεδίων, τα κα­τέθεσα στο Υπουργείο (με πρα­κτικό μυστικότητας για ένα χρό­νο) για να πάρω μόνο την προτεραιότητα της εφευρέσεως μου.!

Μετά, εφόσον το Υπουργείο Άμυνας δεν θεωρούσε την πατέ­ντα απαραίτητη για την άμυνα της χώρας, τότε μόνον θα ζη­τούσα το δίπλωμα ώστε να έχω το δικαίωμα να πωλήσω την πα­τέντα στο εξωτερικό ή στο εσω­τερικό. Πράγμα που βέβαια, τε­λικά συνέβη… Νομίζω έκτοτε, ότι σ’ αυτές τις ειδικές επιτροπές θα έπρεπε να συμμετέχουν ικανοί ε­πιστήμονες για να μη διαφεύ­γουν στο εξωτερικό αξιόλογες μελέτες που αφορούν τουλάχι­στον την άμυνα της χώρας. Πεπεισμένος για τις δυνατότη­τες της εφεύρεσης, στράφηκα στο εξωτερικό. Σε κάποια χώρα της Ευρώπης είχα έναν συνερ­γάτη και φίλο, υπέργηρο καθη­γητή της Ραδιοακουστικής ο ο­ποίος διεύθυνε το Ινστιτούτο Ερευνών του κράτους αυτού. Ο ίδιος μάλιστα ήταν πάρα πολύ φιλέλληνας, με αγαπούσε σαν παιδί του και ευχόταν να είχε γεννηθεί Έλληνας…

Πήγα και τον επισκέφθηκα ό­πως έκανα σχεδόν κάθε χρόνο για επιστημονική συνεργασία και του μίλησα για το «ηχητικόκανό­νι». Ενθουσιάστηκε πάρα πολύ με την καινοτομία αυτή και με παρακάλεσε να παραχωρήσω την πατέντα στη χώρα του. Σε κάθε άλλη περίπτωση θα ήμουν διστακτικός. Για όλους όμως τους παραπάνω λόγους και ε­πειδή του είχα μεγάλη υποχρέω­ση από την επιστημονική συνερ­γασία μας, του παρέδωσα τα σχέδια και την μελέτη του ηχητι­κούκανονιούκαι έφυγα.

Μετά από 50 ημέρες περίπου με κάλεσαν στην Πρεσβεία αυ­τής της χώρας και μου παράδω­σαν ένα τσεκ 2.500.000 δραχ­μών. Υπέγραψα ορισμένα χαρτιά καθώς και μια «δήλωση τιμής», να μην αποκαλύψω ποτέ σε ποιο κράτος παραχώρησα την πατέ­ντα αυτή.
Ύστερα από έξι μήνες περί­που κατασκεύασαν ένα από τα τρομερότερα μυστικά όπλα, ένα κανόνι οκτώ μέτρων μήκους, το οποίο μπορεί με ένα πάτημα ε­νός διακόπτη να κόψει στα δύο ένα ολόκληρο αεροπλανοφόρο!

Για τα σχετικά πειράματα ίδρυ­σαν μια ολόκληρη μεταλλική «πό­λη», εκατό χιλιόμετρα μακριά από κατοικημένη περιοχή και κα­τασκεύασαν τα εργαστήρια δοκι­μής του κανονιού, δεδομένου ότι οι παλμικές δονήσεις της ατμό­σφαιρας προκαλούν τη διάλυση της δομής της ύλης, με αποτέλε­σμα να καταρρέουν τα μέγαρα σαν χάρτινοι πύργοι εντός τριών λεπτών της ώρας (όπως συνέβη πριν τέσσερα χρόνια με το μέγα­ρο του αρχιτέκτονα κ. Ρωμαίου στη Λεωφόρο Κηφισίας)! Επίσης αναγκάστηκαν να φτιάξουν και ειδικές στολές για τους επιστή­μονες.

Όμως η εν λόγω εφεύρεση δεν είχε μόνο πολεμικές εφαρ­μογές. Όπως κάθε επιστημονική ανακάλυψη, μπορεί να βοηθήσει ή να καταστρέψει… Έτσι χρησι­μοποίησαν την μέθοδο μου αυτή και κατασκεύασαν ιατρικές συ­σκευές, οι οποίες διαλύουν με υποήχους τους λίθους των νε­φρών και της χολής και σε πολ­λές άλλες εφαρμογές χρήσιμες για την ανθρωπότητα.

Οι επιπτώσεις και οι αλλαγές που έχουν ήδη επέλθη στην στρατηγική από την παραπάνω εφαρμογή, είναι φοβερές! Όταν θελήσει ένα κράτος να βλάψει έ­να άλλο χωρ/ς πόλεμο, μπορεί να βάλει μυστικά στις μεγαλύτε­ρες πόλεις, ένα ή δύο ηχητικά κανόνια τοποθετώντας τα σε κατάλληλες θέσεις δύο χιλιόμετρα από το κέντρο τους, σε ένα χω­ράφι π.χ. κάτω από ένα αντίσκη­νο και να τα θέσει σε λειτουργία για μισή ώρα. θα δει κανείς τότε τα κτίρια να γίνονται σωροί σκό­νης και τους ανθρώπους, όσοι γλυτώσουν, να είναι ζωντανά πτώματα που δεν θα είναι σε θέ­ση να αμυνθούν! Έτσι όσο οχυ­ρωμένη και αν είναι η πόλη ο ε­χθρός θα την καταλάβει χωρίς να «ακουστεί» ούτε μία πιστολιά.

Το τρομερό αυτό λοιπόν όπλο σαν πατριώτης το πρόσφερα στην Ελλάδα, το απόρριψαν -χαρακτηρισμένο από την επιτρο­πή του ΓΕΣ «ως μη ενδιαφέρον δια τας Ενόπλους Δυνάμεις μας» – με αποτέλεσμα να εξυπη­ρετεί σήμερα άλλες Ένοπλες Δυνάμεις… Πιστεύω ότι αυτό δεν συνέβη μόνο στην περίπτωση της παρού­σας πατέντας, αλλά συμβαίνει σε πολλές ελληνικές πατέντες-καινοτομίες. Οι κρατικοί μηχανισμοί που τις αξιολογούν, επειδή δεν είναι σε θέση να τις μελετήσουν, τις απορρίπτουν με αποτέλεσμα να τις χρησιμοποιούν οι ξένοι, που τις αγοράζουν αργότερα, εις βάρος της χώρας μας.

Ασφαλώς, πολλές από τις αι­τίες αυτής της κατάστασης που συνεχίζεται, πρέπει να αναζητηθούν και στην πολιτική ψηφοθηρίας των κομμάτων, που διορίζουν ακατάλληλους ανθρώπους σε λάθος θέσεις…
Μια ακόμη αιτία έντονου προβληματισμού σχετι­κά με τις επιπτώσεις των υποήχων στον άνθρω­πο, αποτελεί η γνωστή περίπτωση των τηλεφωνητριών, του ΟΤΕ, που λιποθυμούσαν κατά συρροή πριν δεκα πέντε χρόνια στο κτίριο της οδού Πατησίων.

Ο κ. Γκιόλβας ισχυρίζεται ότι αυτός απάλαξε τον Οργανισμό από αυτό το πρόβλημα και παράλληλα εκ­φράζει τα παράπονα του, γιατί ο ΟΤΕ δεν κράτησε τη «συμφωνία κυρίων» που είχε συνάψει.
Συγκεκριμένα – και σύμφωνα πάντα με τον κ. Γκιόλ­βα – το Νοέμβριο του 1978 ο τότε Υφυπουργός Συγκοινωνιών κ. Μούτσιος, κάλεσε στο γραφείο του τον Έλληνα ερευνητή και παρουσία της διοίκησης του ΟΤΕ κκ. Σέκερη, Ανδρειωμένου και Μουστάκα, του ανέθεσε να ερευνήσει το πιο πάνω πρόβλημα.

Πράγματι μετά από τις επιτόπιες έρευνες και μετρή­σεις η αιτία εντοπίστηκε, εκεί που είχαν αποτύχει δεκά­δες επιστημόνων Ελλήνων και ξένων επί δύο σχεδόν δεκαετίες! Ακολούθησε επιστολή του κ. Γκιόλβα, που γνωστοποιούσε στον ΟΤΕ ότι αναλάμβανε υπεύθυνα τη λύση του προβλήματος και ζητούσε γι’ αυτό 25.000.000 δραχμές, που ήταν η αμοιβή του και το κόστος των υλι­κών που θα χρησιμοποιούσε. Ο διοικητής του ΟΤΕ του ζήτησε να συνεχίσει την εργασία και για το θέμα της α­μοιβής θα συνενοηθει με τον Υφυπουργό.

Κατόπιν αυτής της «προφορικής» εντολής και δεδο­μένου ότι είχαν ήδη εντοπιστεί οι πηγές των υποήχων που προκαλούσαν το φαινόμενο, ακολούθησε νέα σύ­σκεψη στην οποία ο κ. Γκιόλβας ανέπτυξε ότι οι αιτίες του προβλήματος δεν ήταν ούτε ο θόρυβος, ούτε ο κλιματισμός, ούτε τα ψυχολογικά προβλήματα των εργα­ζομένων… Υπό την πίεση της όξυνσης του φαινομένου, του ζη­τήθηκε να αποκαλύψει το μυστικό» με την υπόσχεση ότι δεν θα μάθαινε κανείς τίποτε, εκτός των τριών πα­ρευρισκομένων. Ο μοναδικός όρος που τέθηκε από τον κ. Γκιόλβα που τελικά δέχθηκε να αποκαλύψει την αιτία του φαι­νομένου, ήταν μια δοκιμαστική περίοδος τριών μηνών για να διαπιστωθεί αν πράγματι ή λύση ήταν η ενδε­δειγμένη. Μετά θα έπρεπε να του καταβληθεί η ζητού­μενη αμοιβή.

Η αιτία εξουδετερώθηκε και μέχρι σήμερα δεν εκ­δηλώθηκε ξανά παρόμοια σύμπτωμα! Μετά την παρέ­λευση ενός ολόκληρου χρόνου, ο κ. Γκιόλβας επικοι­νώνησε με τον κ. Σέκερη για την καταβολή του εγκρι­θέντος ποσού. Του ζητήθηκε μια επί πλέον παράταση χρόνου για να επιβεβαιώσουν πλήρως την επιτυχία της λύσης.

Αυτή η ανταλλαγή τηλεφωνημάτων συνεχίστηκε μέ­χρι τις εκλογές του 81, οπότε ήλθε στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ. Όπως ήταν φυσικό η νέα διοίκηση επικαλέ­στηκε την έλλειψη εγγράφων στοιχείων, τα οποία θα την βοηθούσαν να διεκπεραιώσει την πληρωμή. Έκτο­τε ο κ. Γκιόλβας έχει επισκεφθεί πολλές φορές τον ΟΤΕ και όποτε περνά από τους θαλάμους των τηλε­φωνητριών, γίνεται αντικείμενο θερμών ευχαριστιών. Πέρα από αυτές όμως, ο ίδιος ισχυρίζεταιι ότι δεν του έχουν καταβληθεί ούτε τα έξοδα που έκανε απασχο­λούμενος ένα μήνα μ’ αυτό το τόσο σημαντικό θέμα!

Οι επιστήμονες κατασκεύασαν το πρώτο λειτουργικό άκρο στο εργαστήριο!!!

Επιστήμονες από το Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα άκρο αρουραίου με λειτουργικό αγγειακό και μυϊκό ιστό.

Η πειραματική αυτή προσέγγιση μπορεί να εφαρμοστεί ώστε να κατασκευαστούν άκρα πρωτευόντων θηλαστικών που θα χρησιμοποιούνται ως μοσχεύματα. Μια τέτοια εξέλιξη αποτελεί βεβαίως πρόκληση, δεδομένου ότι η δομή και η λειτουργία των άκρων είναι εξαιρετικά περίπλοκη. 

Τα άκρα περιλαμβάνουν μύες, οστά, χόνδρους, αιμοφόρα αγγεία, τένοντες, συνδέσμους και νεύρα. Στο πλαίσιο της νέας έρευνας, ζωντανά κύτταρα αντλήθηκαν από έναν οργανισμό-δωρητή και, μετά από ειδική επεξεργασία, εμπλουτίστηκαν με προγονικά κύτταρα. Με τον τρόπο αυτό, διατηρήθηκε η βασική αγγείωση και νεύρωση.

Όταν δοκιμάστηκε η λειτουργικότητα των μεμονωμένων μελών, αποδείχθηκε ότι οι μυϊκές ίνες έκαναν συσπάσεις, ενώ ο καρπός και οι αρθρώσεις των δαχτύλων πραγματοποιούσαν κινήσεις έπειτα από ηλεκτρική διέγερση.

Το επόμενη βήμα των ερευνητών θα είναι να αναδημιουργήσουν νεύρα σε ένα μόσχευμα και στη συνέχεια να τα ενσωματώσουν στο νευρικό σύστημα του άκρου του αποδέκτη.

onmed

Ανθρώπινα σπερματοζωάρια δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά στο εργαστήριο

Γάλλοι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι κατάφεραν για πρώτη φορά στον κόσμο να δημιουργήσουν στο εργαστήριό τους ανθρώπινα σπερματοζωάρια.

Εάν η ανακάλυψη επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για σημαντικό βήμα αντιμετώπισης της ανδρικής στειρότητας. Προς το παρόν όμως, δεν έχει υπάρξει κάποια σχετική επιστημονική δημοσίευση ή επιβεβαίωση από άλλους ανεξάρτητους ειδικούς. Μέχρι σήμερα, κάτι ανάλογο, δηλαδή σπερματογένεση στο εργαστήριο, είχε επιτευχθεί μόνο σε ποντίκια.

Οι ερευνητές της εταιρείας βιοτεχνολογίας Kallistem, που εδρεύει στη Λιόν, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και τη βρετανική «Daily Mail», ανακοίνωσαν ότι πέτυχαν αυτό για το οποίο αγωνίζονται οι επιστήμονες εδώ και τουλάχιστον 15 χρόνια: να αναπτύξουν σε σωλήνες εργαστηρίου (in vitro) πλήρως αναπτυγμένα σπερματικά κύτταρα, χρησιμοποιώντας ως «πρώτη ύλη» προδρομικά ανώριμα κύτταρα (σπερματογόνια), που είχαν ληφθεί μέσω βιοψίας από τους όρχεις στείρων ανδρών.

Με δεδομένο ότι ο ανδρικός πληθυσμός στη Γη εμφανίζει ολοένα και πιο σοβαρό πρόβλημα υπογονιμότητας, καθώς ο αριθμός των σπερματοζωαρίων παρουσιάζει μείωση έως 50%, αν όντως καταστεί εφικτή η δημιουργία εργαστηριακών σπερματοζωαρίων, θα πρόκειται για σημαντική καινοτομία.

Άλλοι ειδικοί χαιρέτισαν την ανακοίνωση, αλλά με επιφύλαξη, αναμένοντας την επιβεβαίωσή της. Η σπερματογένεση είναι μια άκρως πολύπλοκη διαδικασία στον οργανισμό του άνδρα, που απαιτεί περίπου 72 μέρες. Πολλοί άνδρες πάσχουν από αζωοσπερμία, δηλαδή από την ύπαρξη στο σπέρμα τους ανεπαρκών ή αφύσικων σπερματοζωαρίων, πράγμα που τους καθιστά υπογόνιμους ή τελείως στείρους.

Τα «σπερματοζωάρια του σωλήνα» θα αξιοποιηθούν για εξωσωματική γονιμοποίηση, αν όλα πάνε καλά. Θα είναι, επίσης, δυνατό να καταψυχθούν για να χρησιμοποιηθούν εν καιρώ.

H Κallistem, η οποία προσπαθεί να εξασφαλίσει χρηματοτοδότηση για τις έρευνές της, σχεδιάζει να αρχίσει προκλινικές δοκιμές το 2016 (για να διασφαλισθεί η ασφάλεια της τεχνικής) και, στη συνέχεια, κανονικές κλινικές δοκιμές το 2017.

Η εταιρεία εκτιμά ότι υπάρχει μια εν δυνάμει μεγάλη αγορά διεθνώς της τάξεως των πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, καθώς τουλάχιστον 50.000 υπογόνιμοι άνδρες ετησίως θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τη νέα μέθοδο. 

Πηγή: zougla.gr

ΕΜΦΥΤΕΥΣΙΜΑ - ΕΝΕΣΙΜΑ ΜΙΚΡΟΤΣΙΠ

http://www.filoumenos.com/

Η εταιρία Σήματεκ στο Ώστιν του Τέξας, παρήγαγε το 1993 ένα τσιπ πάχους
μόνο 0.35 μικρών, σχεδόν το 1/200 του πάχους μιας ανθρώπινης τρίχας.
Η εφημερίδα "The Washington Times" παρουσίασε στις 11 Οκτωβρίου 1993
ένα άρθρο του Μάρτιν Άντερσον με τίτλο "Εθνικό Τατουάζ Υψηλής Τεχνολογί-
ας", όπου αναφέρεται ένα εμφυτεύσιμος, ενέσιμος πομπός που κατασκεύασε η
Αεροπορική Εταιρία Hughes. Ο πομπός αυτός διαφημίζεται σα μια "ευφυής,
ασφαλής, φθηνή και διαρκής μέθοδος αναγνώρισης με τη χρησιμοποίηση ρα-
διοκυμάτων. Ένα μικροτσίπ, στο μέγεθος ενός κόκκου ριζιού που τοποθετείται
κάτω από το δέρμα". Αυτό μπορεί επίσης να "ενεθεί μαζί με ένα εμβόλιο ή μό-
νο του".








Το τσιπ αυτό περιέχει ένα αλφαριθμητικό κώδικα αναγνώρισης δέκα χαρακτή-
ρων που δεν αντιγράφεται ποτέ. Όταν περάσει ένα σκάνερ από πάνω του, αυ-
τό εκπέμπει ένα "μπιπ" κι εμφανίζεται στη ψηφιακή οθόνη του σκάνερ ο αριθ-
μός μας. Μπορούν να διατεθούν πάνω από 34 δισεκατομμύρια κωδικοί αριθ-
μοί. Προς το παρόν η συσκευή αυτή χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση
και αναγνώριση ζώων (σκύλων, γατών, αλόγων και βοοειδών). Με 30 μέχρι
50 δολάρια ένας κτηνίατρος εμφυτεύει ένα τέτοιο μικροτσίπ σε ένα σκύλο ή
γάτα, για να μπορούν αυτά να αναγνωριστούν, αν εμφανιστούν π.χ. στην Ε-
ταιρεία Προστασίας Ζώων. Τέτοια τσιπ χρησιμοποιούνται επίσης από βιολόγους
για να παρακολουθήσουν τους σολομούς και άλλες ποικιλίες ψαριών στην α-
νοικτή θάλασσα. Όταν το ψάρι έλθει κοντά σε ένα ειδικό ραδιοπομπό, εκπέ-
μπεται ένα σήμα από το τσιπ, που αναγνωρίζει αυτό το ιδιαίτερο πλάσμα.
Θεωρείται ότι στο μέλλον αντί να κρατάμε μια πλαστική ταυτότητα στο πορτο-
φόλι μας, θα μπορούμε να έχουμε αυτό το μικροτσίπ κάτω από το δέρμα μας,
με το οποίο θα μπορούμε αμέσως να αναγνωριστούμε.

Ναι ο Μεγάλος Αδελφόςθα μπορεί να μας παρακολουθεί πιο στενά,
γιατί βέβαια δε θα μπορούμε ναπούμε ότι έχουμε ξεχάσει ή
χάσει την νέα αυτή ηλεκτρονική μας ταυτότητα.
Από την άλλη μεριά, μόλις εμφυτευτεί το μικροτσίπ είναι ουσιαστικά αδύνατον
να απομακρυνθεί, ακόμα και με χειρουργική επέμβαση, έστω και αν χρησιμο-
ποιήσουμε τις πιο προχωρημένες τεχνικές ραδιογραφίας. Αυτό συμβαίνει γιατί
προσκολλάται πάνω στο γυαλί που περιβάλλει το τσιπ ινώδης ιστός για να ε-
μποδίσει τη μετανάστευσή του. Εφόσον το τσιπ λειτουργεί με ραδιοκύματα
χαμηλής συχνότητας και δεν περιέχει καμιά μπαταρία, παραμένει αδρανές χω-
ρίς να έχει φθαρτά μέρη.




Πολλοί πιστεύουν ότι το μικροτσίπ αυτό μπορεί να συνδέσει το άτομο με μια
βάση δεδομένων ενός υπολογιστή ή να ανιχνεύσει τη θέση του μέσω ενός δο-
ρυφόρου. Η ανίχνευση των μικροτσίπ συμβαίνει πράγματι. Η Εταιρία Hughes
Missiles Systems Company χρησιμοποιεί μικροτσίπ για να ανιχνεύει αεροπλά-
να και οχήματα. Γιατί όχι και ανθρώπους;


Ενώ το Global Positioning System μπορεί να ανιχνεύσει αεροπλάνα, θεωρείται
ότι υπάρχει τώρα ένα σύστημα δορυφόρων σε χαμηλή τροχιά που μπορεί να
ανιχνεύσει μικροτσίπ που ενίονται σε ανθρώπους. Ο μηχανικός, ηλεκτρονικός
και εφευρέτης Δρ. Καρλ Σάντερς, που σχεδίασε το βιοτσίπ Intelligence
Manned Interface (IMI) για τους ανθρώπους συμφωνεί ότι ορισμένα μικροτσίπ
μπορούν να πιαστούν από δορυφόρους χαμηλής τροχιάς: "Τα χρησιμοποιήσα-
με ήδη με το στρατιωτικό προσωπικό στο πόλεμο του Ιράκ, όπου αυτά ανι-
χνεύθηκαν πραγματικά με τη χρησιμοποίηση αυτού του ιδιαίτερου τύπου συ-
σκευής".


Ο Δρ. Σάντερς, με ένα εκτεταμένο υπόβαθρο στο σχεδιασμό συστημάτων επι-
σκόπισης για τη CIA και το FBI, παρόλο που εργάσθηκε για το σχεδιασμό του
μικροτσίπ πριν από χρόνια, φοβάται τώρα ότι οι μυστικές υπηρεσίες θα το κα-
ταχραστούν. Σε μια κασέτα που δημιούργησε για να εξηγήσει τις απόψεις του
πάνω στο μικροτσίπ, λέει τα εξής: "Ξόδεψα τριανταδύο χρόνια της ζωής μου
στη μηχανική σχεδίαση, σχεδιάζοντας μικροτσίπ για το βιοϊατρικό πεδίο... Ό-
ταν εργαζόμασταν για το μικροτσίπ δεν είχαμε ιδέα ότι θα γινόταν ποτέ ένα
τσιπ αναγνώρισης ταυτότητας...". Ο Σάντερς πιστεύει ότι αυτό το τσιπ θα χρη-
σιμοποιηθεί τελικά για την αναγνώριση ανθρώπων, πιθανά χωρίς τη θέλησή
τους.


Το ενέσιμο μικροτσίπ έχει παραβληθεί με τη "Σφραγίδα του Θηρίου" της Απο-
κάλυψης, που λέει ότι μόνο αυτοί που θα έχουν ένα σημάδι στο δεξί χέρι ή
στο μέτωπό τους στο Τέλος των Ημερών θα μπορούν να αγοράζουν ή να που-
λάνε. Η ειρωνεία είναι ότι ο υπερϋπολογιστής στις Βρυξέλες που διαχειρίζεται
τις τραπεζικές εμπορικές ανταλλαγές για τη Society for Worldwide Interbank
Financial Telecommunications (Κοινωνία για τις Παγκόσμιες Διατραπεζικές Οι-
κονομικές Τηλεπικοινωνίες) έχει το ψευδώνυμο "Το Θηρίο".



Και άλλες εταιρίες έχουν κατασκευάσει εμφυτεύσιμους μικροπομπούς αναγνώ-
ρισης. Για παράδειγμα η την εταιρία Ντέστρον-Φήαριν έχει εμφυτεύσει μέχρι
σήμερα πάνω από 3 εκατομμύρια τέτοιους πομπούς αναγνώρισης σε ζώα σε
όλο το κόσμο. Και ο πομπός αυτός ενεργοποιείται με ένα ραδιοσήμα χαμηλής
συχνότητας και μεταδίδει μετά τον κωδικό αριθμό στο σύστημα ανάγνωσης.
Το μικροσκοπικό ηλεκτρονικό σύστημα του πομπού ενεργοποιείται από την
ραδιοακτίνα χαμηλής ισχύος που στέλνεται από τη συμβατή συσκευή ανάγνω-
σης.

Ζώα παρακολουθούνται ήδη με βιοτηλεμετρία για τριάντα περίπου χρόνια. Με-
ρικοί πιστεύουν ότι ανάλογα τηλεμετρικά συστήματα χρησιμοποιεί και ο στρα-
τός των ΗΠΑ για τη παρακολούθηση ανθρώπων. Σύμφωνα με το Ασοσιέιτεντ
Πρες, ο Δρ. Ντάνιελ Μαν, ένας πλαστικός χειρούργος στο Μαϊάμι της Φλόρι-
ντα, μπορούσε με τη βοήθεια μιας συσκευής να εντοπίσει χαμένα παιδιά ή να
βρει θύματα της νόσου Αλτσχάιμερ. Η συσκευή εξέπεμπε ένα σήμα που μπο-
ρούσε να παρακολουθηθεί από ένα σύστημα κινητής τηλεφωνίας και πιθανά
από ένα δορυφόρο. Αυτή ήταν λίγο μεγαλύτερη από το εμφύτευμα της εταιρί-
ας Ντέστρον. Το εμφύτευμα του Δρ. Μαν δεν μπορεί να ενεθεί απλά με μια ει-
δική σύριγγα. Για να εμφυτευτεί πρέπει να γίνει μια μικρή χειρουργική τομή.
Σύμφωνα με το Δρ. Μαν, η καλύτερη θέση για το εμφύτευμά του είναι πίσω
από το αυτί. Είναι περίεργο που απαχθέντες από στρατιωτικό προσωπικό, ό-
πως η Ντέμπυ Τζόρνταν ή ο Λήιχ Χάλεϋ, έχουν αναφέρει ότι οι γιατροί αφαί-
ρεσαν εμφυτεύματα από το αυτί τους.


Ο Δρ. Μαν λέει ότι η συσκευή του τροφοδοτείται από μια μικρή μπαταρία,
η οποία μπορεί να φορτωθεί εύκολα με
μια συσκευή που κρατείται έξω από το σώμα, κοντά στη θέση του εμφυτεύμα-
τος. Οι αρχές για να ανακαλύψουν ή παρακολουθήσουν ένα άτομο θα πρέπει
να χρησιμοποιήσουν τρεις δορυφόρους, ή ειδικά εξοπλισμένα ελικόπτερα.
Χρησιμοποιώντας τριγωνισμό για να ακολουθήσουν το σήμα του εμφυτεύμα-
τος, οι δορυφόροι ή τα ελικόπτερα θα εντόπιζαν με ακρίβεια τη θέση του ατό-
μου.

Ήδη από τη δεκαετία του '60 ειδήμονες της Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ (Δρ.
Στήβεν Μετζ και Δρ. Τζέιμς Κιέβιτ) είχαν προβλέψει ότι στο προσεχές μέλλον
κάθε Αμερικανός που θα βρισκόταν σε κίνδυνο θα μπορούσε να εφοδιασθεί με
μια ατομική συσκευή ηλεκτρονικού εντοπισμού της θέσης του (IPLD), η οποία
θα μπορούσε να εμφυτευτεί μόνιμα κάτω από το δέρμα του. Αυτή θα ενεργο-
ποιείτο αυτόματα από μακριά, είτε με την αναχώρησή του από τις ΗΠΑ, ενώ θα
περνά μπροστά από κάποια οθόνη ασφαλείας, για παράδειγμα στα αεροδρόμια.


Από την άλλη μεριά ο ειδικός των υπολογιστών της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφα-
λείας (NSA) των ΗΠΑ, Δρ. Τζόσεφ Μέγιερ, πρότεινε στη δεκαετία του 1970 να
προσαρτώνται πομποί στους Αμερικανούς που συλλαμβάνονται για ένα έγκλη-
μα.




Στο Κίνγκστον του Οντάριο του Καναδά η τοπική εφημερίδα Whig Standard (η
αρχαιότερη εφημερίδα του Καναδά) έγραψε στις 19 Μαΐου 1998 ένα άρθρο για
ένα νέο εμφύτευμα στη μορφή ενός μικροτσίπ που μπορούσε να παρακολου-
θεί και να ελέγχει τους κατάδικους των φυλακών. Αυτό μπορούσε να ανιχνευ-
θεί από δορυφόρο ή τηλεπικοινωνιακά συστήματα και να χρησιμοποιηθεί για
να ακινητοποιήσει τους φορείς του, ή ακόμα και τους σκοτώσει. Ήταν μάλιστα
τόσο μικρό που μπορούσε να τοποθετηθεί με ένεση μέσα στο σώμα.


Ο διαφημιστής Στέφεν Κάρτερ, μιας Συμβουλευτικής Εταιρίας της Νότιας Κα-
ρολίνα, έχει προτείνει τη χρησιμοποίηση αυτής της συσκευής στην Αμερική για
την αποσυμφόρηση των φυλακών και μαζί την διάσωση εκατομμυρίων δολα-
ρίων από την εφαρμογή του τρέχοντος δαπανηρού σωφρονιστικού συστήμα-
τος. Οι κατάδικοι θα μπορούν να παρακολουθούνται πλήρως σε κατάλληλα
μόνιτορ και να ελέγχεται η κάθε τους κίνηση, επιτρέποντας έτσι την απελευ-
θέρωσή τους από τη φυλακή. Οποιαδήποτε στιγμή θα μπορούσαν να ακινητο-
ποιηθούν, ή ακόμα να σκοτωθούν, αν σκόπευαν να συνεχίσουν την εγκλημα-
τική τους συμπεριφορά. Μπορεί βέβαια αυτά τα σχέδια να θυμίζουν τον Όρ-
γουελ και το Μεγάλο Αδελφό, αλλά σύμφωνα με τον Κάρτερ το έθνος χρειαζό-
ταν άμεσα την εφαρμογή τους για να αντιμετωπίσει τα έξοδα και τον διαρκώς
αυξανόμενο αριθμό των εγκληματιών στις Αμερικανικές φυλακές.


Μερικοί ισχυρίζονται ότι ένα τέτοιο τσιπ έχει δοκιμασθεί στη Φλόριντα και ότι
κανείς δεν γνωρίζει πόσοι το μεταφέρουν ήδη ανίδεοι επάνω τους. Οι υποχρε-
ωτικοί εμβολιασμοί στο σχολείο είναι μια από τις σκέψεις που μας έρχονται στο
μυαλό, οι οποίοι αποκτούν έτσι μια φοβερή προοπτική.


Ο κυβερνητιστής ερευνητής Κέβιν Γουόργουικ έκανε μια εντυπωσιακή επίδειξη
για την αλληλεπίδραση ανθρώπου και μηχανής εμφυτεύοντας ένα βιοτσίπ στο
χέρι του. Όταν έμπαινε στο γραφείο του κτιρίου του, άναβαν τα φώτα και μια
φωνή από ένα μεγάφωνο του έλεγε πόσο e-mail τον περίμενε. Όπως παρατή-
ρησε: "Καθώς κινούμαι τριγύρω, ο υπολογιστής στο κτίριο μπορεί να με εντο-
πίσει. Δυνητικά, οι μηχανές θα μπορούσαν να είναι πιο έξυπνες από τον άν-
θρωπο".
Ο Γουόργουικ είπε ότι το δικό του πείραμα ήταν μια προσπάθεια για να παρου-
σιάσει τη τρέχουσα εφαρμογή της τεχνολογίας των βιοτσίπ και να δείξει τις
δυνατότητές τους για το μέλλον. Τελικά, όπως λέει, τα εμφυτευόμενα μικρο-
τσίπ θα συνδέσουν το ανθρώπινο νευρικό σύστημα με τους εξωτερικούς υπο-
λογιστές, σαν τερματικά σε ένα δίκτυο.

Πιστεύει ότι στο μέλλον, τα δυο βασικά είδη των βιοτσίπ: αυτά που χρησιμο-
ποιούντα σαν ετικέτες αναγνώρισης και αυτά που ρυθμίζουν τις σωματικές λει-
τουργίες (π.χ. οι βηματοδότες), θα συνδυαστούν μεταξύ τους. Αρκετά σύντο-
μα οι άνθρωποι θα επικοινωνούν με υπολογιστές χωρίς να χρησιμοποιούν
πλήκτρα ή ποντίκι. "Καθώς θα κινούμε τριγύρω τους μυς μας, θα μπορούμε να
ελέγχουμε τον υπολογιστή. Θα μπορούσαμε να γράψουμε κουνώντας απλώς
τα χέρια μας".


Ο Γουόργουικ, αφαίρεσε τελικά το μικροτσίπ από το μπράτσο του, γιατί όπως
είπε η συσκευή προσέλκυε ανεπιθύμητη προσοχή: "Τα τηλεοπτικά βαράιτυ σό-
ου μου έχουν ζητήσει κατά κάποιο τρόπο να παρουσιάσω νούμερα τσίρκου,
όπως το να περπατώ τριγύρω και να ανάβω διάφορα φώτα κουνώντας το χέρι
μου. Δεν είναι αυτός ο σκοπός μου".



Μερικοί πιστεύουν ότι τα σύγχρονα αμερικάνικα αυτοκίνητα έχουν σχεδιαστεί,
έτσι ώστε να εκπέμπουν σήματα από το αυτοκίνητο προς τους δορυφόρους.
Με αυτό το τρόπο οι αρχές μπορούν να σε παρακολουθήσουν όπου και να πας
(εφόσον είσαι μέσα στο αυτοκίνητο). Θεωρείται ότι ο ηλεκτρομαγνητικός αυ-
τός εκπομπός είναι εγκατεστημένος στον άξονα του τιμονιού, γιατί με αυτό το
τρόπο 1) μας αντικρίζει 2) μπορεί να εκπέμψει εύκολα τα ηλεκτρομαγνητικά
κύματα πάνω μας και 3) αυτή η θέση σπάνια χρειάζεται κάποια επιδιόρθωση.
Σύμφωνα με τον ερευνητή Άλαν Γιου, με αυτό το τρόπο οι χειριστές της μηχα-
νής ελέγχου του νου, εκτός από τον εντοπισμό του ατόμου, θα μπορούν να
διαβάζουν τις σκέψεις του και να εστιάζουν πάνω του ηλεκτρομαγνητικά κύ-
ματα για να του προκαλέσουν φυσικό θάνατο, ή για να τον κάνουν να πέσει σε
μια κατάσταση ζάλης ή ισχυρής υπνηλίας και να προκληθεί έτσι ένα αυτοκινη-
τιστικό δυστύχημα.


Ο Κος Τζων Χο από το Ντάλας του Τέξας (

john@jho.comjohn@jho.com

) αναφέρει ότι όταν
μια μεγάλη εταιρία τηλεπικοινωνιών δοκίμαζε το καινούργιο της Προσωπικό
Σύστημα Επικοινωνιών στο κέντρο του Λος Άντζελες, χρειάσθηκε να εγκατα-
στήσει μερικούς μικρούς δέκτες πάνω στους στύλους των φώτων της ΔΕΗ.
Ενώ οι τεχνικοί εγκαθιστούσαν τον εξοπλισμό τους, ανακάλυψαν μερικά ά-
γνωστα κουτιά πάνω στους στύλους, που κανένας δεν ήξερε τι ήταν. Θα πρέ-
πει κάποιος απ' αυτούς να έκανε κάτι σε αυτά τα κουτιά, γιατί μετά από λίγες
μέρες το γραφείο της εταιρίας δέχθηκε ένα τηλεφώνημα από το FBI που τους
έλεγε να μείνουν μακριά από αυτά τα κουτιά. Σύμφωνα με τον Άλαν Γιου, οι
φωτεινοί αυτοί στήλη της ΔΕΗ στις ΗΠΑ είναι η πιθανή θέση εγκατάστασης ε-
νός επί μέρους ηλεκτρονικού συστήματος επιτήρησης των μυστικών υπηρε-
σιών. Ο Άλαν Γιου αναφέρει ένα γνωστό του θύμα ηλεκτρομαγνητικής παρε-
νόχλησης το οποίο όταν πήγαινε για ψώνια στο τοπικό σούπερ μάρκετ άκουγε
καμιά φορά να εκφωνούνται διάφορες λέξεις στον αέρα. Επίσης μερικές φορές
τα κύματα εστιάζονταν στο κεφάλι του, ενώ προσπερνούσε το στύλο της ΔΕΗ.


To κείμενο πάρθηκε απο το βιβλίο Τεχνολογία υποταγής συνειδήσεων του Δημήτρη Ευαγγελόπουλου.

innoutworld.blogspot.gr

Αυτά είναι τα κορυφαία επιστημονικά επιτεύγματα του 2014!

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα χρόνια ήταν για τον επιστημονικό κόσμο το 2014...
με σπουδαίες ανακαλύψεις, ερευνητικές αποστολές και επιτεύγματα της μηχανικής.

Επιστημονικά περιοδικά όλο το Δεκέμβριο προχώρησαν στη δημοσίευση λιστών με τα σημαντικότερα επιστημονικά επιτεύγματα του 2014.

Συγκεντρώσαμε και σας παρουσιάζουμε τα πιο ενδιαφέροντα εξ αυτών...

Η γέννηση των πουλιών

Το 2014 συγκροτήθηκαν αρκετές ομάδες βιολόγων προκειμένου να ρίξουν φως στην εξελικτική μετάβαση δεινοσαύρων σε πουλιά. Οι ομάδες μελέτησαν και ανέλυσαν δεδομένα από πολλούς δεινοσαύρους και απολιθώματα πουλιών. Όπως προέκυψε, τα φτερά δεν χρησιμοποιούνταν μόνο για πτήση, αλλά για μόνωση και ίσως για ισορροπία. Όταν το σχήμα του σώματος πήρε την κατάλληλη μορφή, νέα είδη γρήγορα εμφανίστηκαν, πιθανότατα επειδή το μικρό σώμα που είχαν τους επέτρεπε να βρίσουν τροφή και καταφύγιο ευκολότερα από τους συγγενείς τους που εξαφανίστηκαν.

Το ελιξίριο της νεότητας

Τη φετινή χρόνια, φαίνεται να ανοίγει ο δρόμος για το ελιξίριο της νεότητας, καθώς ερευνητές έδειξαν ότι το αίμα ή συστατικά του αίματος από ένα νεαρό ποντίκι καθώς και μια πρωτεΐνη μπορούν να αναγεννήσουν τους μύες και τον εγκέφαλο γηραιότερων τρωκτικών. Σε μια από τις έρευνες, μάλιστα, υπήρχε και ελληνική παρουσία, καθώς η Λήδα Κατσιμπάρδη ήταν η κύρια συγγραφέας.

Δύο μελέτες εστίασαν στην πρωτεΐνη GDF11 που είχε φανεί ότι «ξανανιώνει» τις καρδιές γέρικων ποντικιών. Ανάλογη επίδραση έχει στον εγκέφαλο και στους σκελετικούς μύες των πειραματόζωων. Η μία μελέτη, έδειξε ότι η έγχυση της πρωτεΐνης GDF11 βελτίωσε αισθητά τις σωματικές ικανότητες των πειραματόζωων με ηλικία αντίστοιχη ενός 70χρονου ανθρώπου. Η δεύτερη μελέτη (με την οποία ασχολήθηκε η Κατσιμπάρδη) έδειξε ότι χάρη στην GDF11, υπήρξε αύξηση κατά 29% στα νευρωνικά βλαστικά κύτταρα, όσο και αύξηση 50% των αιμοφόρων αγγείων, καθώς και καλύτερη κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλο των πειραματόζωων. Σε μια τρίτη έρευνα χορήγησαν σε γέρικα ποντίκια ενέσιμες δόσεις πλάσματος αίματος, που είχαν πάρει από πολύ νεαρά ποντίκια, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα την ανάπτυξη του εγκεφάλους τους, παρουσιάζοντας καλύτερες επιδόσεις σε δύο δοκιμασίες μάθησης και μνήμης.

Ήδη, βρίσκεται σε εξέλιξη κλινική δοκιμή όπου ασθενείς με Αλτσχάιμερ λαμβάνουν πλάσμα αίματος από νεαρούς δωρητές.

Τσιπ που μιμούνται τον εγκέφαλο

Τη χρονιά που πέρασε, μηχανικοί ηλεκτρονικών υπολογιστών, η IBM καθώς και άλλες εταιρείες σχεδίασαν τα πρώτα μεγάλης κλίμακας «νευρομορφικά» τσιπ, σχεδιασμένα με τρόπο που μιμείται την αρχιτεκτονική και τη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου. Το δίκτυο του ανθρώπινου εγκεφάλου βέβαια αποτελείται από 100 δισ. κύτταρα που συνδέονται με 100 τρισ. συνάψεις, κάτι που τα τσιπ δεν μπορούν να καταφέρουν. Ωστόσο, το νέο τσιπ TrueNorth της IBM περιλαμβάνει 5,4 δισ. τρανζίστορ και 256 εκατ. «συνάψεις» και τώρα η εταιρεία εργάζεται στη σύνδεση πολλών τσιπ TrueNorth, προκειμένου να δημιουργήσει περίπλοκα δίκτυα.

Η εξάπλωση των μικρών δορυφόρων CubeSat

Οι φτηνοί μίνι-δορυφόροι CubeSat, διαμέτρου μόλις 10 εκατοστών, βγήκαν από τα εργαστήρια στο διάστημα, καθώς μέσα στο 2014 εκτοξεύτηκαν περισσότεροι από 75 προκειμένου να αρχίσουν να συμβάλουν στην επιστημονική έρευνα. Αυτό συνέβη χάρη στην αύξηση των φτηνών μεθόδων πρόσβασης στο διάστημα. Οι CubeSat μπορούν να μεταφερθούν με τη βοήθεια ιδιωτικών ή μη πυραύλων που μεταφέρουν μεγαλύτερα σκάφη. Επιπλέον, το χαμηλό κόστος επιτρέπει τη λήψη ρίσκου, καθώς οι σχεδιαστές μπορούν να ανεχτούν την αποτυχία ενός ή δύο δορυφόρων και να συνεχίσουν την αποστολή.

Χειραγώγηση της μνήμης

Ο τρόπος με τον οποίο οι μνήμες εγγράφονται στον εγκέφαλο παραμένει μυστήριο για τους επιστήμονες. Πρόσφατα, ωστόσο, ερευνητές άρχισαν να κατανοούν και να πειραματίζονται με τη φυσική βάση της μνήμης. Τον προηγούμενο χρόνο, κατάφεραν να χειραγωγήσουν τη μνήμη ποντικιών μέσω οπτογενετικών μεθόδων, δηλαδή τον έλεγχο της νευρωνικής δραστηριότητας με ακτίνες φωτός. Αυτό επέτρεψε στους ερευνητές να σβηστούν πραγματικές αναμνήσεις και να «φυτέψουν» άλλες πλασματικές. Για την ακρίβεια, οι επιστήμονες, πειραματίστηκαν με την αλλαγή του συναισθηματικού περιεχόμενου της μνήμης ποντικιών από καλή σε κακή και αντιστρόφως.

Άγνωστο παραμένει το αν τα ποντίκια στα πειράματα αυτά, βίωσαν μια πραγματικά ζωντανή, ψεύτικη ανάμνηση ή απλά μια ασαφή αίσθηση ευχαρίστησης ή φόβου. Ούτε ξεκάθαρο είναι εάν τα ευρήματα θα είναι αντίστοιχα και στην περίπτωση των ανθρώπων. Ωστόσο ένα πράγμα έγινε ξεκάθαρο: αυτό που κάποτε θεωρούνταν αδύνατο για την επιστημονική κοινότητα, η γνώση του τρόπου λειτουργίας της μνήμης, άρχισε να αποκαλύπτει τα μυστικά της.

Το ραντεβού της «Ροζέτα» με έναν κομήτη

Η αποστολή «Ροζέτα» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) μαγνήτισε το κοινό σε ολόκληρο τον κόσμο, περιμένοντας να μάθει εάν τελικά η ρομποτική συσκευή «Φίλαι» θα κατόρθωσε να προσεδαφιστεί στον κομήτη «Τσουριούμοφ Γκερασιμένκο».

Τελικά, ο «Φίλαι» κατάφερε να κατέβει στο μαύρο κομήτη και μάλιστα υπό τους ήχους Βαγγέλη Παπαθανασίου, και να πιάσει δουλειά. Έτσι, πριν πέσει σε «νάρκη» λόγω έλλειψης ηλεκτρικής ενέργειας, έστειλε στη Γη σημαντικά επιστημονικά ευρήματα. Παράλληλα, τα όργανα της «Ροζέτα» κατάφεραν να εντοπίσουν νερό, μεθάνιο, υδρογόνο και άλλα πιο σπάνια οργανικά στοιχεία στον κομήτη. Αυτά τα ευρήματα μπορεί να βοηθήσουν τους επιστήμονες να ξεκαθαρίσουν κατά πόσο μερικοί κομήτες που μετέφεραν νερό και οργανικά μόρια πέφτοντας κάποτε στη Γη, συνέβαλαν καθοριστικά, ώστε να θέσουν σε κίνηση την αλυσίδα της ζωής στον πλανήτη

Η ανακάλυψη της Αμφίπολης

Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε το 2014 στο φως ένα ξεχωριστό ταφικό μνημείο, στην Αμφίπολη, προκαλώντας το ενδιαφέρον τόσο του ελληνικού κοινού όσο και της διεθνούς κοινότητας. Η ανακάλυψη προχωρούσε με τα ΜΜΕ να παρακολουθούν κατά πόδας καθώς τα διάφορα τμήματα του μνημείου αποκαλύπτονταν: Από τις Καρυάτιδες στα ψηφιδωτά και στο τέλος ο σκελετός που ακόμη δεν έχει αποκαλύψει την ταυτότητα του ενοίκου του ταφικού αυτού μνημείου. Η Αμφίπολη έχει χαρακτηριστεί από διάφορα ξένα Μέσα ως η αρχαιολογική ανακάλυψη της χρονιάς.

Το φαινόμενο της πεταλούδας είναι ΜΥΘΟΣ ή ΑΛΗΘΕΙΑ;; - Πόσο ισχύει;;

Είναι μια από τις έννοιες που παρουσιάζουν μεγάλες δυσκολίες ακόμα και στην ερμηνεία τους. Πως θα μπορούσε κάποιος να περιγράψει το χάος; Είναι δυνατόν μια λέξη «ανυπάκουη» στις αυστηρές ορολογίες και ετυμολογίες, να βρει την θέση της ανάμεσα στους ακόμα πιο αυστηρούς νόμους των μαθηματικων;

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το χάος είναι η έννοια που χαρακτηρίζει ένα σύνολο αντίθετο σε κάθε νόμο και τάξη. Η άναρχη, απρόβλεπτη φύση του δεν αφήνει περιθώρια για περαιτέρω ορισμούς. Η λογική που έχουμε αναπτύξει, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την λέξη «χάος». Ο άνθρωπος προσπαθεί να ερμηνεύσει κάθε φαινόμενο αιτιοκρατικά, ενώ αυτό δεν υπακούει σε κανέναν νομοτελειακό κανόνα.

Πως γύρω από μια αυθαίρετη έννοια δημιουργήθηκε μια μαθηματική θεωρία

Με αυτά τα δεδομένα, η δημιουργία μιας μαθηματικής θεωρίας γύρω από το χάος δεν θα είχε κανένα απολύτως νόημα. Τα μαθηματικά, όπως και κάθε άλλη επιστήμη, προσπαθούν να απαντήσουν σε ερωτήματα, ακολουθώντας ένα συγκεκριμένο δρόμο αυστηρών αποδείξεων. Η... χαοτική φύση του χάους όμως, εμποδίζει τους επιστήμονες από κάτι αντίστοιχο. Πως λοιπόν δημιουργήθηκε η «θεωρία του χάους»;

Η αρχική «αχανής» έννοια του χάους περιορίζεται λίγο όταν εισάγεται στον χώρο των μαθηματικών. Αυτό που πριν δεν ήταν δυνατό να περιγραφεί πλήρως, η λέξη που μπορούσε να χαρακτηρίσει ακριβέστερα την φύση του σύμπαντος, όταν αποκτά μαθηματική υπόσταση μεταφράζεται στο «απρόβλεπτο». Ακόμα και έτσι όμως, αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα για την επιστήμη.

Η έννοια του «απρόβλεπτου» και τα χαρακτηριστικά ενός χαοτικού προβλήματος

Τα μαθηματικά έχουν την ικανότητα με την χρήση κάποιων δεδομένων να καταλήγουν σε επόμενες σχέσεις και αποτελέσματα. Η χαοτική έννοια εμπλέκεται, όταν όσες αρχικές συνθήκες και να έχει κάποιος για μια κατάσταση, δεν είναι σε θέση να προβλέψει τι θα συμβεί στο μέλλον. Ο Αμερικανός μετεωρολόγος Εντουαρντ Λόρεντζ, από τους πρώτους επιστήμονες που εισήγαγαν την θεωρία του χάους, στην προσπάθεια του να εξηγήσει την έννοια είχε πει πως: «Η θεωρία του χάους ισχύει σε περιπτώσεις που το παρόν καθορίζει το μέλλον, αλλά η προσέγγιση του παρόντος δεν προσδιορίζει κατά προσέγγιση το μέλλον».

Ουσιαστικά, η θεωρία του χάους μελετά συστήματα που είναι υπερβολικά ευαίσθητα στις αρχικές τους συνθήκες. Δηλαδή φαινόμενα που κατά τα αρχικά τους στάδια μπορούν να επηρεαστούν από την παραμικρή λεπτομέρεια. Φανταστείτε να θέλατε να τραβήξετε μια ίσια γραμμή 10 μέτρων. Αν αρχίζατε να σχηματίζετε τη γραμμή με ελάχιστη λάθος κλίση θα κατέληγε αρκετά μακριά από το επιθυμητό σημείο, παρόλο που οι αρχικές συνθήκες ήταν σχεδόν ιδανικές. Η χάραξη μιας ίσιας ευθείας είναι ένα πρόβλημα αρκετά ευαίσθητο στις αρχικές του συνθήκες, όμως δεν ανήκει στην θεωρία του χάους αφού μπορεί να υπολογιστεί.

Χαοτική συμπεριφορά μπορεί να συναντηθεί σε πολύ πιο δύσκολα προβλήματα, όπως οι καιρικές συνθήκες, το ηλιακό σύστημα, η πορεία των οικονομικών συστημάτων ή ακόμα και η μεταβολή των πληθυσμών. Σε τέτοιες περιπτώσεις εμφανίζονται όλα τα χαρακτηριστικά ενός χαοτικού συστήματος. Μεγάλη εξάρτηση από τις αρχικές συνθήκες, τοπολογική μεταβατικότητα, δηλαδή απρόβλεπτα αποτελέσματα, και πυκνότητα των περιοδικών τροχιών.

Το φαινόμενο της πεταλούδας και οι ποιητικές... παρερμηνεύσεις τις θεωρίας

Φυσικά, μια τόσο ιδιαίτερη μαθηματική θεωρία δεν θα μπορούσε να μην έχει πλαισιωθεί από πιο... ποιητικές εκδοχές. «Αν μια πεταλούδα κινήσει τα φτερά της στον Αμαζόνιο, μπορεί να φέρει βροχή στην Κίνα» είναι η πιο γνωστή παραλλαγή του θεωρήματος, η οποία έχει μαθηματική βάση. Μια «αμελητέα» μεταβολή στη ροή των γεγονότων οδηγεί μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα σε εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα από εκείνα που θα λάμβαναν χώρα, αν δεν είχε συμβεί ποτέ.

Το κούνημα των φτερών της πεταλούδας, ένα τόσο ασήμαντο γεγονός ώστε να μην μπορεί να ληφθεί υπόψιν, είναι ικανό να μεταβάλει τις αρχικές συνθήκες, αν θέλουμε να δούμε την μαθηματική φύση του προβλήματος. Ωστόσο, η θεωρία του χάους και ειδικότερα οι «υπερβολικές» λογοτεχνικές μεταφορές της, έχουν δημιουργήσει αρκετές συγχύσεις.

Οι αρχικές συνθήκες από μόνες τους, δηλαδή τα φτερά της πεταλούδας, δεν είναι ικανές να επηρεάσουν την ροή των γεγονότων. Η ιδέα πως μια πεταλούδα έχει την δύναμη να προκαλέσει τυφώνες και κάθε αντίστοιχη παρερμνήνευση της θεωρίας είναι εντελώς λανθασμένη. Κάθε αρχική συνθήκη είναι σε θέση να συμβάλει στην πορεία των γεγονότων, χωρίς όμως να τα καθορίζει. Το μόνο που καταφέρνει μια πεταλούδα, είναι μαζί με χιλιάδες άλλους παράγοντες να συνθέτει τον απρόβλεπτο χαρακτήρα του χάους.

Πηγή: iefimerida.gr

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Ανακαλύφθηκαν δύο νέα σωματίδια από το CERN

Δύο νέα σωματίδια ανακαλύφθηκαν χάρη στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC), όπως... ανακοίνωσε σήμερα το CERN, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών στη Γενεύη της Ελβετίας.

Πρόκειται για τα σωματίδια που ονομάζονται Xi_b' και Xi_b* και τα οποία, αν και προβλεπόταν στη θεωρία, μέχρι σήμερα δεν είχαν παρατηρηθεί ποτέ από τους επιστήμονες!

Τα σωματίδια αυτά είναι βαρυόνια, ανήκουν δηλαδή στην οικογένεια των υποατομικών σωματιδίων διασημότερα μέλη της οποίας είναι τα πρωτόνια και τα νετρόνια.

Τα βαρυόνια αποτελούνται από τρία κουάρκ, τα στοιχειώδη σωματίδια που συνδέονται μεταξύ τους με την αποκαλούμενη "ισχυρή δύναμη".

Η ύπαρξη των νέων σωματιδίων διαπιστώθηκε χάρη στα πειράματα που διενεργήθηκαν το 2011 και το 2012 στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων. 

Στην ανακοίνωσή του το CNRS (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας) σημειώνει ότι η μέτρηση των ιδιοτήτων των δύο νέων σωματιδίων "συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της θεωρίας της ισχυρής αλληλεπίδρασης στο πλαίσιο του καθιερωμένου μοντέλου της σωματιδιακής φυσικής". Οι "ισχυρές αλληλεπιδράσεις" ευθύνονται για τη συνοχή του πυρηνικού υλικού.

Εφαρμογή για κινητά βελτιώνει την ψυχική υγεία...

Λέγεται StudentLife και δημιουργήθηκε...
από τον Άντριου Κάμπελ, ειδικό στους υπολογιστές από το Κολέγιο Ντάρμουθ, και τους συνεργάτες του και κατάφερε να «σώσει» φοιτητές που θα κόβονταν στα μαθήματα.

Πρόκειται για μια εφαρμογή που χρησιμοποιεί τους αισθητήρες των κινητών τηλεφώνων για να μετρά τα επίπεδα στρες, κατάθλιψης και μοναξιάς φοιτητών και να τα συγκρίνει με την ακαδημαϊκή τους απόδοση.

Οι επιστήμονες είχαν την υποψία ότι παράγοντες, όπως η ποσότητα και η ποιότητα του ύπνου, η κοινωνικότητα, η διάθεση, ο φόρτος εργασίας αλλά και τα επίπεδα στρες παίζουν ρόλο στην απόδοση των φοιτητών. Οδηγήθηκαν λοιπόν στην εφαρμογή για έξυπνα κινητά τηλέφωνα, ένα app όπως συνηθίζουμε να το αποκαλούμε, που ονομάζεται StudentLife και ελέγχει τις μετρήσεις που γίνονται από τους αισθητήρες του SMARTPHONE. Στη συνέχεια συνέλεξαν εθελοντές οι οποίοι χρησιμοποίησαν την εφαρμογή επί 10 εβδομάδες.

Η εφαρμογή κατέγραφε σχεδόν κάθε πτυχή της ζωής των εθελοντών, όπως τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας, η συχνότητα και η διάρκεια των συνομιλιών, η θέση του χρήστη μέσω GPS. Η κάμερα του κινητού «παρακολουθούσε» ακόμη και πότε ο χρήστης έσβηνε και άναβε τα φώτα κάθε νύχτα.
Αναλύοντας τα δεδομένα η εφαρμογή ήταν σε θέση να εξαγάγει συμπεράσματα σχετικά με τα επίπεδα χαράς, κατάθλιψης, μοναξιάς και στρες του κάθε εθελοντή.

Όπως προέκυψε, οι φοιτητές που «ανθούν» βρίσκονται συχνότερα με άλλα άτομα και έχουν μεγαλύτερες σε διάρκεια συζητήσεις, ενώ οι φοιτητές με κατάθλιψη αλληλεπιδρούν λιγότερο με άλλους ανθρώπους και εμφανίζουν διαταραχές στον ύπνο - είτε κοιμούνται με «διαλείμματα» είτε κοιμούνται υπερβολικά πολύ.

Η μοναξιά σκιαγραφείται ως έναν βαθμό από το ότι το άτομο δεν βγαίνει συχνά έξω, όπως αποκαλύπτει το κινητό τηλέφωνο, ενώ ο συνδυασμός προβλημάτων στον ύπνο και μικρών σε διάρκεια συνομιλιών αποτελεί δείκτη πρόβλεψης του στρες.

Οι ερευνητές συνέκριναν αυτά τα δεδομένα με τις επιδόσεις του κάθε φοιτητή, κατά πόσον έκανε τις εργασίες του ή τι βαθμούς είχε στα εξάμηνα και στις εξετάσεις.

«Ανακαλύψαμε για πρώτη φορά ότι τα αυτοματοποιημένα αυτά δεδομένα που προέρχονται από τους αισθητήρες του κινητού χωρίς να κάνει κάτι ο χρήστης συνδέονται στενά με τα επίπεδα κατάθλιψης, στρες και μοναξιάς των φοιτητών καθώς και με τις ακαδημαϊκές επιδόσεις τους» ανέφερε ο δρ Κάμπελ.


Πηγή

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ: Αυτό είναι το άθλημα που δημιουργεί τρίτο όρχι...

Ο κίνδυνος, σύμφωνα με τη σχετική έκθεση επιστημόνων από τη Νότια Αφρική προκύπτει από τη...
συνεχή τριβή με τη σέλα του ποδηλάτου, που μπορεί να προκαλέσει βλάβες και τραυματισμό στους όρχεις.

Με δεδομένο αυτό, κατάφεραν να τεκμηριώσουν μία σπάνια πάθηση, στην οποία οι ποδηλάτες μπορεί να αναπτύξουν «τρίτο όρχι» στη βουβωνική χώρα τους.


«Ακόμα και οι γυναίκες μπορεί να υποφέρουν από κάτι ανάλογο», σχολιάζουν χαρακτηριστικά.

Επί της ουσίας, ο τρίτος όρχις ή ο όζος του ποδηλάτη δημιουργείται από τη συνεχή τριβή με τη σκληρή σέλα, καθώς η διαρκής δόνηση και η τριβή μεταξύ των χαμηλότερων οστών της πυέλου, τον ιστό κάτω από το δέρμα του πυθμένα και τη σέλα, προκαλεί εξόγκωμα.

Το οζίδιο είναι τρυφερό, αλλά σταθερό και συνήθως είναι τρία εκατοστά. Το υπερκείμενο δέρμα είναι συνήθως φυσιολογικό, αλλά μπορεί να ερεθιστεί.

Οι γιατροί προειδοποιούν τους αθλητές να αναζητούν άμεσα ιατρική βοήθεια, αν παρατηρούν κάτι αντίστοιχο.

Το πρόβλημα θεραπεύεται είτε με στεροειδείς ενέσεις ή με χειρουργική επέμβαση.


Πηγή

ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΑ εγκαταλελειμμένα Εργαστήρια με ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ στο Βέλγιο (ΒΙΝΤΕΟ Προσοχή Σκληρές Εικόνες)

Παρά το γεγονός ότι έκλεισε τις πόρτες της το 1990, η Κτηνιατρική Σχολή του Άντερλεχτ, στις Βρυξέλλες στο Βέλγιο, εξακολουθεί να στεγάζει μια συλλογή ιατρικών τερατουργήματα που θα μπορούσαν να τρομάξουν ακόμα και πιο θεότρελους επιστήμονες.
ΠΡΟΣΟΧΗ! Δείτε τα ιδιαίτερα ανατριχιαστικά βίντεο και τις φωτογραφίες των εξερευνήσεων στα εγκαταλελειμμένα εργαστήρια με δική σας ευθύνη. Ιδιαίτερα Φρικιαστικά.

Το Άντερλεχτ ήταν κάποτε μια μεγάλη και πολυάσχολη εκπαιδευτική μονάδα και σήμερα έχει σχεδόν το σύνολο των δεκαεννέα κτιρίων του έχουν ανακαινιστεί… εκτός από ένα, το οποίο στεγάζει αυτό που έχει το κατάλληλο παρατσούκλι “Τα Εργαστήρια του Τρόμου”.

Τα ράφια, οι αποθήκες και τα τραπέζια εξέτασης του παρόντος ενιαίου κτιρίου έχουν,σύμφωνα με το aoratagegonotablogspot.gr, δίκαια αποκτήσει τη φήμη ως ένας από τους πιο εφιαλτικούς προορισμούς για τους αστικούς εξερευνητές. Ούτε καν επαγγελματίες των ειδικών εφέ δεν θα μπορούσαν να πετύχουν τέτοιο αποτέλεσμα αλλά και να μην νιώσουν ένα ρίγος μετά την θέα του φρικιαστικού περιεχόμενου των φιαλών φορμαλδεΰδης φιαλών είναι ευθυγραμμισμένες στα ράφια.

Μεταλλαγμένα γουρούνια τουρσί, με ωμό τρόπο συρραμμένα μαζί πτώματα σκύλου και γάτας, κατεψυγμένα κεφάλια κουνελιού σε ζελατινώδη ροζ κόλλα, μικροσκοπικά μυαλά να επιπλέουν στο σκοτάδι, σιροπιαστά υγρά, σκουριασμένος ιατρικός εξοπλισμός αμφιβόλου λειτουργία…αυτό το μέρος έχει όλα όσα χρειάζεστε για την αποκτήσετε έντονους και έγχρωμους εφιάλτες για ένα χρόνο.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΔΩ