Είτε τα γαργαλούν, είτε παίζουν κρυφτούλι, οι γονείς πάντα έχουν έναν άσσο στο μανίκι για το πώς να κάνουν το μωράκι τους να γελάει.
Αυτό όμως που κανείς δεν έχει κάνει είναι να...
σταματήσει και να αναρρωτηθεί γιατί πραγματικά γελάνε με αυτά τα μωρά;;
Ο Δρ. Caspar Addyman, είναι ερευνήτρια στο Κέντρο Birkbeck του Πανεπιστημίου του Λονδίνου για ton Εγκέφαλο και την Γνωστική Ανάπτυξη - ή BabyLab όπως έχει ονομαστεί - και επιτηρεί μια από τις μεγαλύτερες μελέτες σε αυτό που κάνει τα μωρά να γελούν, και γιατί. Είναι τόσο παθιασμένος με τη δουλειά του που από τραπεζίτης έγινε επιστήμονας και χρηματοδοτεί την έρευνα μόνος του...
Αυτό όμως που κανείς δεν έχει κάνει είναι να...
σταματήσει και να αναρρωτηθεί γιατί πραγματικά γελάνε με αυτά τα μωρά;;
Ο Δρ. Caspar Addyman, είναι ερευνήτρια στο Κέντρο Birkbeck του Πανεπιστημίου του Λονδίνου για ton Εγκέφαλο και την Γνωστική Ανάπτυξη - ή BabyLab όπως έχει ονομαστεί - και επιτηρεί μια από τις μεγαλύτερες μελέτες σε αυτό που κάνει τα μωρά να γελούν, και γιατί. Είναι τόσο παθιασμένος με τη δουλειά του που από τραπεζίτης έγινε επιστήμονας και χρηματοδοτεί την έρευνα μόνος του...
Έφτιαξε λεπτομερή ερωτηματολόγια για τους γονείς τα οποία έχουν να κάνουν με το τί κάνει τα μωρά τους να γελούν, αν η Μαμά ή ο Μπαμπάς είναι πιο αστείος για τα μωρά και για το ταπεραμέντο του μωρού. Σε ένα άλλο ξεχωριστό ερωτηματολόγιο πολύ συγκεκριμένο, γίνεται συσχέτιση του ταπεραμέντου του μωρού με τ πόσο γελάει. Μέχρι στιγμής 1.400 γονείς από 25 διαφορετικές χώρες απάντησαν σε αυτά τα ερωτηματολόγια.
Ο Δρ. Addyman λέει: "Τα μωρά είναι μικροί επιστήμονες, ανακαλύπτουν τον κόσμο και μέσα από αυτά μπορούμε να μάθουμε πολλά και για τους ενήλικες. Η έκπληξη ήταν πως αντίθετα με την αντίληψη που είχαμε, το γέλιο στον άνθρωπο υπάρχει από πολύ μικρή ηλικία. Το 90% των γονιών μας λέει πως το ωρό τους έχει αμογελάσει στους πρώτους δύο μήνες ενώ γελούσε μερικούς μήνες μετά από αυτό. Κάποιοι γονείς μας είπαν πως το μωρό τουε γέλασε μέσα σε λίγες εβδομάδες. Σε αντίθεση με αυτά, ένας μικρός αριθμός γονιών, μας είπε πως το μωρό τους δεν γέλασε καθόλου τους πρώτυς 12 μήνες, οπότε το ταπεραμέντο του κάθε ατόμου φαίνεται από νωρίς."
Αναφέρεται πως τα αγόρια έχουν μία πιο μεγάλη αίσθηση του χιούμορ, με τους γονείς να αναφέρουν πως οι γιοί τους γέλασαν 50 φορές την ημέρα, ενώ για της κόρες ο αριθμός είναι 37 γέλια την ημέρα.
Ο Δρ. Addyman λέει: "Το κλάμα είναι ένα σήμα που θέλουν κάτι να αλλάξει , ενώ χαμόγελο ή το γέλιο είναι το αντίθετο - λέει συνεχίστε να κάνετε αυτό που κάνετε.Το ενδιαφέρον πράγμα , επίσης, είναι ότι οι περισσότεροι γονείς παίζουν παιχνίδια ενστικτωδώς επειδή τα μωρά έχουν έναν καταπληκτικό τρόπο να κάνουν τους ενήλικες να κάνουν χαζά πράγματα που ωφελούν όλους. Τα κάνουν να γελούν, αλλά είναι μια εμπειρία "δεσίματος", επίσης, το οποίο είναι πολύ σημαντικό. Επιπλέον, κατά το πρώτο έτος, τα χαμόγελα και τα δάκρυα ενός μωρού είναι ο μόνος τρόπος επικοινωνίας τους."
Τελικά, ο Δρ. Addyman υποστρίζει πως το γέλιο στα μωρά δεν είναι για να δηλωσουν οτι κάτι είναι αστείο, αλλά οτι γελούν και για την παρέα - το οτι βρίσκονται δηλαδή με κάποιον γονιό τους και είναι ευτυχισμένα - και για το αν είναι ευχαριστημένα με κάτι. Επίσης το γέλιο συνδέθηκε και με την γονεική αφή. Όταν δηλαδή ένας γονιός γαργαλάει το μωρό του.
"Το γαργάλημα σε όλα τα θηλαστικά έχει τις ρίζες του στον καλλωπισμό από πολύ παλιά και είναι κάτι ευχάριστο. Βγαίνει ενστικτωδώς το γέλιο από αυτό, γι'αυτό και όταν πάμε να γαργαλήσουμε ένα μωρό χωρίς όμως πραγματικά να ολοκληρώνουμε την ενέρεγια αυτή, το μωρό ξεκινά να γελάει. Η προσδοκία της πράξης περισσότερο τα κάνει να γελούν, παρά η πράξη αυτή καθ'αυτή." - Δρ. Addyman
Επίσης, έχουμε δει μωρά να γελούν μπροστά από το είδωλό τους στον καθρέφτη, όμως δεν ξέρυμε ακριβώς γιατί συμβαίνει.
Ο Δρ. Addyman υποστρίζει πως τα μωρά δεν αναγνωρίζουν τους εαυυτούς τους στον καθρέφτη πρίν τους 18 μήνες. Επίσης, λέει πως ενώ σε μία κανονική κουβέντα αντιλαμβανόμαστε την σειρά των γεγονότων και εκφράσεων, στον καθρέφτη όλα γίνονται ταυτόχρονα και αυτό κάνει τα μωρά κάτω των 18 μηνών να ξεκαρδίζονται.
Άλλη μία συνηθισμένη εμπειρία γονέων είναι όταν τα μωρά τους ξεκαρδίζονται στο μπάνιο. Ο Δρ. Addyman εξηγεί πως τα μωρά αντλούν ευχαρίστηση από οτιδήποτε. Οπότε σε αυτή την περίπτωση λίγο ζεστό νερό και η ευχάριστη μυρωδιά ενός αφρόλουτρου, μαζί με κάποιο παιχνίδι στο μπάνιο είναι ιδανικά για να αρχίσει να γελά ένα μωρό.
Το "κούκου-τσα" είναι από τα πιο συνηθισμένα παιχνίδια που κάνουν τα μωρά να γελούν. Αυτό εξηγείται στο οτι τα μωρά δεν έχουν αίσθηση του χρόνου και εφόσον αυτό που εξαφανίζεται και εμφανίζεται ξανά είναι οι γονείς τους που τόσο αγαπούν, τους δίνει μεγάλη ευχαρίστηση. Καθώς μεγαλώνουν τα μωρά και μαθαίνουν πως μπορούν και μόνα τους να εμφανίσουν και να εξαφανίσουν τους γονείς τους με το να κλεινουν απλά τα μάτια τους, τα κάνουν ακόμα πιο χαρούμενα αφού πλέον γνωρίζουν πως θα επανεμφανιστούν οι γονείς τους και η προσδοκία αυτού συμβάλλει κατά πολύ στο ξέσπασμα γέλιου τους, σύμφωνα με τον Δρ. Addyman.
Έπειτα, οι κούκλες, είναι ακόμα κάτι που κάνει τα μωρά να γελούν πολύ.
Ο Δρ. Addyman λέει πως τα μωρά κάποια στιγμή καταλαβαίνουν οτι οι κούκλες δεν είναι αληθινοί άνθρωποι. Έτσι, και με την συμμετοχή των γονιών στο παιχνίδι, βρίσκουν πολύ αστείο το πώς μία κούκλα "προσπαθεί" να φερθεί σαν άνθρωπος.
Τέλος, πολλοί γονείς, όπως υποστηρίζει ο Δρ. Addyman, έχουν αναφέρει πως η κουδουνίστρα κάνει το μωρό τους να ξεκαρδίζεται και δεν μπορούν να το εξηγήσουν.
Ο Δρ. Addyman λέει πως το γέλιο σε αυτή την περίπτωση από το μωρό σημαίνει κάτι τελείως διαφορετικό. Έχει και πάλι να κάνει με την ευχαρίστηση, αλλά αυτή τη φορά στη μορφή της αυτοικανοποίησης. Σαν να δηλώνει το μωρό με το γέλιο του "το έχω κάνει και εγώ αυτό". Κάποιες άλλες φορές απλώς τους αρέσει ένας καινούριος ήχος και άλλες απλά χαίρονται όταν κάτι κάνει θόρυβο ή όταν το φώς ανάβει ξαφνικά και λοιπά...
athensmagazine.gr





Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εδώ σχολιάζεις εσύ!